Kanker ontstaat niet in isolatie. Oxidatieve stress, chronische laaggradige ontsteking en microbioomfactoren zijn drie goed gedocumenteerde systeemvariabelen die bijdragen aan tumorontwikkeling, progressie en respons op behandeling.
Kanker is zelden een plotse gebeurtenis. De systemische condities die tumorvorming mogelijk maken — oxidatieve stress, chronische ontsteking, microbioomdysbalans — bestaan vaak jaren voor de klinische diagnose. Vanuit de TCM wordt dit beschreven als stagnatie van de Lever: een langdurige blokkade van de vrije Qi-doorstroming die de condities voor pathologische weefselverandering creëert.
Reactieve zuurstofspecies (ROS) beschadigen DNA en dragen bij aan genomische instabiliteit en tumorprogressie. Een antioxidantensysteem dat structureel onder druk staat — door chronische ontsteking, toxinen of voedingsarmoede — verhoogt dat risico.
Langdurige ontstekingsprikkels verhogen kankerrisico, versnellen progressie en bevorderen metastasen via cytokinen, angiogenese en immuunontwijking. Parodontitis en dysbiose zijn twee concrete, aanpasbare factoren met gedocumenteerde oncologische relevantie.
Reishi, maitake, Coriolus versicolor en cordyceps als immuunmodulatoren via bèta-glucanen. NK-cel en T-cel activatie als primair mechanisme. Coriolus versicolor liet in meta-analyses betere overleving zien bij GI-tumoren in combinatie met chemotherapie. Reishi en shiitake hebben mechanistisch bewijs; klinische RCT-data bij veterinäire oncologie zijn beperkt maar groeiend.
